De prestaties van Gunco zijn - zeker momenteel - omgekeerd evenredig aan het aantal toeschouwers in het Stad Rotterdam Verzekeringen Topsportcentrum. Tegen Ricoh kwamen er liefst 2050 bezoekers naar de aan de voet van De Kuip gelegen hal, op afstand de mooiste van Nederland. Veel jeugd vooral als gevolg van de vele clinics die met sponsoring van energiebedrijf Eneco worden gegeven. Deelnemers daaraan krijgen een kaartje voor de eerstvolgende thuiswedstrijd en de club is daardoor verzekerd van een goede ambiance.

Een paar leuke acties ten spijt (Calvert White vooral) leek het gewoon nergens op. Van enig teamverband was geen sprake en elke acceptabele fase werd onmiddellijk gevolgd door een inzinking, waarin Ricoh het gat weer groter maakte. Calvert White en Mike Branson [foto] zijn behoorlijke Amerikanen en de meeste anderen halen ruim het eredivisieniveau. Maar als ploeg is het zeer matig. Dat heeft natuurlijk zijn oorzaken. Jerôme de Vries was er door een blessure niet bij en het wegvallen van hoofdcoach Ronald Wolfs, eerst de vervanging door diens assistenten Duco Tjeerdes en Eric Braal en nu door interim-coach Ben Ponsioen doen een ploeg natuurlijk geen goed. Daarnaast kom je zeker tegen een ploeg als Ricoh tekort als je nauwelijks een behoorlijke aanval kunt opzetten en dus volledig afhankelijk bent  van de schutters. Met 25 en 22 punten deden Branson en White wat op dat punt van hen werd verwacht. Calvert White - de dunkkampioen van het vorige All Star Gala en andermaal dit jaar een kandidaat - toverde een paar leuke acties tevoorschijn, die er bij het (jeugdige) publiek ingingen als Gods woord in een ouderling. Zo rondde hij een alley-oop passje van Milovac af, lanceerde hij Branson voor een soortgelijke actie en dunkte hij een paar keer heel hard. Leuke acties die natuurlijk bij basketball horen, maar verder weinig zoden aan de dijk zetten.

Gunco-Ricoh was een wedstrijd van streaks. En niet zulke zuinige ook. Kijk maar eens naar het verloop bijvoorbeeld van het eerste kwart: 0-9, 9-9 en 9-19. Of naar de 0-10, waarmee Ricoh de tweede helft begon. Of de 0-7 waarmee Joe Spinks [foto] solo het laatste kwart opende.

Gunco was van meet af aan volstrekt kansloos en Ricoh kon redelijk ontspannen de wedstrijd afwerken. Kon veel en gemakkelijk wisselen, zonder dat er van verzwakking sprake was. Roberto van den Broek heeft zich al aardig ingewerkt en Riley Inge - de vervanger van Raoul Heinen - heeft veel klasse, dat kan iedereen zien. Ton Boot zegt zelfs dat Inge, als hij helemaal gesetteld is, misschien wel de beste Amerikaan in de eredivisie kan worden.

Maar dat zijn zaken voor later. Voorlopig heeft Ricoh andere dingen aan het hoofd. Zoals de reis van maandag naar Saratov voor het tweede Korac-duel met Avtodor. Die reis (een uurtje of twaalf alles bij elkaar) is het begin van de tweede zeer zware week voor de Amsterdammers. De eerste werd afgesloten in Rotterdam. En perfect. Ricoh won vier wedstrijden op rij. 'Vooral mentaal is het heel zwaar', zei Ton Boot na afloop. 'De jongens hebben het echter goed opgevangen. Natuurlijk zijn ze wel een beetje moe. Maar dat hort er nu eenmaal bij. Ik heb voor sommige (McGuthrie, Spinks, Bennes en ook Lieverst in verband met zijn blessure) wat gas terug genomen, maar de rest heeft gewoon elke dag twee uur getraind.'

JAN VAN DER NAT